U procesu sakupljanja polena solitarne pčele vrše ukršteno oprašivanje, što omogućava kvalitetniji i veći rod voća.Najveću korist od pčela imaju one voćne vrste i sorte koje su samobesplodne i autoinkompatibilne, ali i one koje su samooplodne ili su sklone partenokarpiji.
U poslednje vreme se sve više radi na alternativnim oprašivačima voćaka, njihovoj domestifikaciji i primeni.Ovo se u najvećoj meri odnosi na solitarnu pčelu Osmia cornuta.
Životni ciklus solitarne pčele
Sve aktivnosti u životu solitarnih pčela obavljaju pojedinačne plodne ženke koje su ujedno i matice i radilice. Uloga mužjaka je samo da oplodi ženke. Svaka ženka tokom aktivne sezone živi sama i pojedinačno zasniva gnezdo u kojem ostavlja potomstvo nakon čega ugine. To znači da nikad ne dočekaju svoje potomstvo koje će se razviti narednog proleća, odnosno imaju jednu generaciju godišnje, univoltne su. Ne proizvode med ni vosak. Odrasle jedinke pojavljuju se u rano proleće sa pojavom kraćeg ili dužeg perioda toplog vremena i obimnijih cvetanja biljaka, pre svega voća. Mužjaci prvi napuštaju gnezdo, nedelju dana pre i i ostaju u njegovoj blizini čekajući ženke. Oplođene ženke skladište spermu u spermatekama. Prilikom prolaska kroz reproduktivni trakt jaja se oplode. Iz oplođenih jaja se razvijaju ženke, a iz neoplođenih mužjaci. Nakon parenja mužjaci uginu,a ženke kreću u potragu za odgovarajućim mestom za gnežđenje. Traženje gnezda traje od jedan do dva dana, ali u tom periodu ženke intenzivno posećuju cvetove radi sopstvene ishrane i tom prilikom se mogu značajnije odaljiti od mesta izleganja.
Ceo članak možete pročitati u prilogu.
 METODE GAJENJA I KORIŠĆENJA SOLITARNIH PČELA.pdf | [ ] | 836 kB |